http://www.98ia.com کتابخانه نودهشتیا دانلود کتاب دانلود کتاب Evo RSS Parser 60 http://www.98ia.com/images/evo/minilogo.gif http://www.98ia.com 94 15 98iA.Com 98ia.com@gmaill.com 2010-09-06T10:15:00+04:30 hourly 1 2010-09-06T10:15:00+04:30 http://www.98ia.com/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=17268#522539 www.98ia.com/index.html]]> 522539@http://www.98ia.com خانواده نودهشتیا (موقت) 2010-02-07T00:36:15+04:30 http://www.98ia.com/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=17269#521722 تا آخر امشب با همه ی کم و کاستی ها انجمن رو 100% باز می کنیم .]]> 521722@http://www.98ia.com [اطلاعیه] بروزرسانی سایت (حتما بخوانید) 2010-02-06T16:13:28+04:30 http://www.98ia.com/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=3720#512390 ]]> 512390@http://www.98ia.com دانلود کتاب پیش گویی های نوستراداموس بزرگترین پیشگوی تاریخ 2010-01-31T22:35:55+04:30 http://www.98ia.com/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=12831#511365 [RIGHT]

[font=Arial,sans-serif]

-خیالت راحت راحت باشه ، تاپیش منی ، غم نداشته باش . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]«از کاراش خنده م گرفت . واقعا خیلی نترس بود » [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-چرا با اون ماشین اینکار رو کردی ؟[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-آخه مگه مجبوره وقتی بلد نیس بشینه پشت فرمون . بره آشپزیش رو بکنه که بهتره . حداقل اون یکی رو بلده . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-تو باید بیشتر از اینا به خانم ها ادب بذاری . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-یعنی احترام بذارم ؟ [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-آره همین . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-خب منم همین رو می گم . یعنی می گم یه خرده بیشتر تموین کنه که رانندگی شم مثل آشپزیش خوب بشه . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]«خنده ام گرفت . خیلی خوب حرفش رو عوض می کرد . خودشم خنده ش گرفت . ازش پرسیدم »[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-چند سالته؟ [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-نمی دونم . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-شوخی می کنی؟ [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-نه . –چطور می شه کسی ندونه چند سالشه ؟ [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-اگه بهش فکر نکنه می شه . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-بهش فکر نکنه ؟ [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-آره . مثل من . یعنی از یه سن و سال به بعد بیخیالش شدم . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-چی شدی؟ [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-بیخیالش ، یعنی بهش فکر نکردم . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]« تو همین موقع یه موتور سوار پیچید جلومون . کیوانم طبق عادت ش یه مرتبه داد زد »[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-ای مادر ......[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]«بعد انگار یه مرتبه متوجه شد که من تو ماشینم . حرفش رو عوض کرد و گفت [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-یعنی ما در قهوه خانه چایی می خوریم . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]«یه لحظه طول کشید تا متوجه شدم . اون موقع بود که زدم زیر خنده . شاید پنج دقیقه همین جوری می خندیدم که بعدش گفت »[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-چیکار کنم ؟ عادته وامونده . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-خب داشتی در مورد سن و سال حرف می زدی . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-راستش تا وقتی سیزده چهارده سالم بود ، همه ش روز شماری می کردم که کی هجده سالم می شه . یه عشق عجیبی داشتم که زود تر بزرگ بشم ، وقتی م هجده سالم شد ، همه اش دوست داشتم که بیست و دو سه نشون بدم . تا بیست و دو سه ام همین حال رو داشتم اما بعدش روزا همه مثل همدیگه شدن . بدون هیچ فرقی ، مثل این که یه روز و شب رو فتوکپی کرده باشن و هی بهت نشون شون بدن . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-یعنی واقعا این طوریه ؟[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-برای آدم بی پول این طوریه . برای همینم دیگه روزا رو نشمردم . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-اگه می شمردی چند سالت می شد؟ [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-حدود بیست و شش . بیست و شش تا سیصد و شصت و پنج روز شکل هم ، بیست و شش تا سیصد و پنج شب شکل هم . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]« بعدش دیگه ساکت شد و منم دیگه حرفی نزدم تا رسیدیم به یه خیابون باریک و سربالا و خیلی قشنگ که وقتی ازش گذشتیم رسیدیم به یه جا که پای کوه بود . خیلی قشنگ و گیرا . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]ماشین رو یه جا پارک کرد و گفت »[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-شانستون گفت که امروز این جا خلوته . همیشه خدا اینجا سوزن میندازی پایین نمی آد . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-یعنی خیلی شلوغ؟ [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-آره ، یعنی خر تو خر [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]«دوباره یه خرده مکث کرد و گفت » [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-یعنی همون خیلی شلوغ . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]«دوتایی پیاده شدیم و در امتداد اونجا شروع کردیم به قدم زدن و همن جور رفتیم بالا تا راه خیلی باریک شد به طوری که فقط دو نفر می تونستن از کنار همدیگه رد بشن اما واقعا زیبا بود . صدای رودخونه و پرنده ها ، یه حال و هوای عجیبی ایجاد کرده بود . با این که بعضی جاها کثیف بود اما خیلی رو من تاثیر مثبت گذاشت . دو تایی ساکت قدم می زدیم تا کیوان یه رستوران رو بهم نشون داد و از یه پل که روی رودخونه زده بود رد شدیم و رفتیم اون طرف و رو یه تخت که روش فرش انداخته بودن و دو تا پشتی م یه طرفش گذاشته بودن ، نشستیم و کیوان سفارش چایی داد . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]چند دقیقه بعد گارسن یه سینی که توش دو تا استکان و نعلبکی و یه قوری و یه قندون و چند تا دونه لیمو ترش بود آورد و گذاشت جلو ما و خودشم بدون اجازه نشست رو تخت بغل ما ، برام خیلی عجیب بود ، فکر می کردم الان کیوان باهاش دعوا می کنه اما برعکس بهش یه خسته نباشین گفت که اونم گفت «مونده نباشی جوون»[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]راستش ناراحت شدم ، اومدم خیلی مودبانه یه چیزی بهش بگم که اون زودتر به من گفت » [/font][font=Arial,sans-serif]-قربون خدا برم که یه همچین دختر خوشگلی رو خلق کرده . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]«یه آن طول کشید تا معنی حرفش رو فهمیدم و یه لبخند بهش زدم و تو دلم خیلی خوشحال شدم که عجولانه کاری نکردم . بعد از اون حرف پرسید »[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-اسم شما چیه ؟[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-شینا . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-شینا؟[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]«یه خرده فکر کرد و بعد گفت »[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-نمی دونم معنی ش چیه اما اگه قرار بود من برات اسم بذارم ، اسمتو میذاشتم گل ، یا میذاشتم بنفشه . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]«معنی اولی رو فهمیدم اما داشتم به دومی فکر می کردم که کیوان گفت [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-بنفشه م یه جور گله ، خیلی م قشنگه . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]«باورم نمی شد که یه پیرمرد انقدر رمانتیک باشه . ازش دوباره تشکر کردم که یه خرده فکر کرد و بعد گفت »[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-لهجه ت به شهرستانیا نمی خوره . مال کجایی ؟[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-تهران به دنیا اومدم [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-پس چرا لهجه داری ، یعنی لهجه ت خیلی قشنگه اما نمی دونم مال کجاس . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-امریکا ، خیلی وقته که این جا نبودم . از کودکی رفتم اونجا . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-پس مهمون مایی ؟ قدمت روی چشم ، صفا آوردی واله . خیلی خوش اومدی . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-مرسی ، شما خیلی مهربونین .[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-همه ایرانیا این جورین . خود توام همین طوری . ایرانی هستی دیگه . بایدم این طوری باشی . پاشم حداقل یه پذیرایی ازت بکنم . راحت باشین جوونا . اینجا مال خودتونه . مام سرایداریم . راحت باشین . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]«اینو گفت از جاش بلند شد . با این رفتارش یه مرتبه احساس کردم که مال این خاکم . دیگه اونجا غریبه برام نبود . فکر می کردم تا حالا ده بار اومدم اونجا . اصلا فکر می کردم که واقعا این جا مال خودمه . [/font][font=Arial,sans-serif]چند دقیقه بعد با قلیون برگشت و همونجور که آتیش سرش رو فوت می کرد گفت » [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-خودم برات چاقش کردم . اهل سیگار نیستم ، اما گاه گاهی یه قلیون دود می کنم . شماهام طرف سیگار وامونده نرین و همین گاه گاهی یه قلیون دود کنین بی ضرره . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]« بعد قلیون رو گذاشت جلو من و یه لبخند دیگه بهم زد و رفت . برام واقعا جالب بود . لوله قلیون رو برداشتم و گذاشتم به لبم و توش فوت کردم که کیوان خندید و گفت »[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-باید نفست رو بکشی تو . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]« یه نفس با دهن کشیدم که دود رفت تو سینه م و سرفه م گرفت . اما یه حال خوبی بهم دست داد . صدای قل قل آب تو شیشه به آدم احساس آرامش می داد . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]بازم کشیدم ، خیلی برام جالب بود . کیوانم داشت بهم می خندید »[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-تا حالا نکشیده بودی ؟ [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-نه ، دیده بودم اما نکشیده بودم . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-زیادی نکش سرت گیج می ره . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-کیوان من تعریف اینجاها رو خیلی از مامانم و ایرانیای دیگه شنیده بودم اما باور نمی کردم انقدر قشنگ باشه . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-اونجاها یه همچین جاهایی ندارن؟ [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-دارن اما این جا یه چیز دیگه هست که با جاهای دیگه فرق می کنه . [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-من می دونم اون چی شه. [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-می دونی؟ [/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]-آره ، آدماش . ایرانی یه چیز دیگه س .[/font][/RIGHT][RIGHT][font=Arial,sans-serif]«یه لحظه فکر کردم ، راست می گفت ، از روزی که اومدم ایران این حس رو داشتم . احساس می کردم که این جا با همه جا فرق می کنه اما نمی دونستم فرقش در چیه و حالا می فهمیدم . فرق اینجا در آدماشه . [/font]

[font=Arial,sans-serif]

[/font][/RIGHT]]]> 511365@http://www.98ia.com رمان شینا | ماندانا مودب پور 2010-01-31T01:01:42+04:30 http://www.98ia.com/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=16841#511325 ROOROO";p="509230 Wrote: سما جون من تایپ می کنم اما اسکن کتاب از کجا بیارم شما فصل دوم -2 را تایپ کنید اینجا اسکنش هستwww.98ia.com/Forums-fi...16837.html]]> 511325@http://www.98ia.com فراخوان تایپ اسکن رمان من حرف دارم«آوا» 2010-01-31T00:43:50+04:30 http://www.98ia.com/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=14863#511169








]]> 511169@http://www.98ia.com عکس بازیگران وخوانندگان زن ایرانی و خارجی 2010-01-30T23:51:00+04:30 http://www.98ia.com/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=13063#511164 گمشده ام را به من بازگردان
نویسنده : زهرا متین




این رمان قشنگ رو دوست خوبم Asalcheshmak تایپ کردن که ازشون تشکر می کنم.



لینک دانلود : www.up.98ia.com/upload...266183.jar]]> 511164@http://www.98ia.com دانلود رمان و داستان برای گوشی موبایل(فرمت Jar) 2010-01-30T23:49:35+04:30 http://www.98ia.com/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=14102#511125 ]]> 511125@http://www.98ia.com مچ اونايي كه زيرابي ميچتن رو اينجوري بايد گرفت 2010-01-30T23:37:48+04:30 http://www.98ia.com/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=5507#511003 من دنیای سوفی را هنوز نخوندم ولی پر را خوندم خیلی رمان هیجان انگیز و پراسترسی بود .]]> 511003@http://www.98ia.com خانه کتاب 2010-01-30T23:10:04+04:30 http://www.98ia.com/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=17144#510993 فصل 3  ص:27

شهاب با چشمان میخکوب شده بر روی در پولادین خانه، در حل فکر کردن بود.شیدا به همراه پسر درشت هیکل جلوی خانه متوقف شدند و ماشین را درون خانه بزرگ و قدیمی‌ واقع در خیابان جردن بردند. یک ربع ساعت از ورود آنها به ساختمان گذشته بود شهاب توانایی حرکت نداشت. اگر دست خودش بود همان لحظه نخست جلویشان میدوید و با دستهای خود گلو ی پسر را میفشرد ولی‌ این کار درستی‌ نبود و باید از روی عقل رفتار میکرد.
شهاب زیر لب گفت: پس این پسره زیر پایش نشسته است!...
عسل با تردید گفت:-چیزی گفتی‌؟...
بالاخره شهاب از در خانه چشم برداشت و به همسرش چشم دوخت:
عسل...شیدا دیشب به عمّه آذر بی‌ احترامی کرد.
عسل با بی‌ میلی گفت : کار خوبی‌ کرد...شهاب ،عمه آذر شورش را در آورده است! اصلا چرا دست بردار نیست.
شهاب حوصله ی سر و کل زدن با عسل را نداشت عصبی گفت:- عسل من تازه متوجه شدم چه اتفاقی‌ افتاده..شیدا شب گذشته شیدا ی همیشگی‌ نبود،او عوض شده است. باور کن حال که فکر می‌کنم متوجه میشوم او مدت هست شیدا ی همیشگی‌ نیست فقط ما متوجه نشده بودیم. امروز صبح وقتی‌ در چشمانش خیره شدم آان پاکی‌ و صداقت همیشه را نیافتم او عوض شده...متحول شده.
-خوب...منظورت از این حرفا چیست؟...
آهی کشید. باز هم به در خانه چشم دوخت: او هرگز به سخنان عمّه آذر اهمیتی نمیداد. شاید هم به شکلی‌ با آنها کنار میامد ولی‌ هرگز او را اینطور خرد نمیکرد آن هم جلو ی فامیل...
-شهاب چرا طفره میروی؟...این حرف‌ها چه معنی‌ میدهد؟
-این پسر و آن دانیال که تا به حال فقط ذکر خیرش را شنیده‌ام -مسخره میکرد- زیر پایش نشسته اند، یعنی‌ هواییش کرده اند!...
ناگهان صدای شللیک گلوله و جیغ از داخل خانه به گوش رسید. بدن شهاب منقبض شده بود. آنچنان به چشمان عسل چشم دوخت گویی مرگ را جلوی چشمانش میدید.
در حالی‌ که تمام بدنش میلرزید گفت: عسل من میروم و اگر تا ۵ یا حد اکثر ۱۰ دقیقه دیگر نیامدم تو با تلفن همراه با پلیس تماس میگیری...فهمیدی؟...
عسل با التماس گفت: شهاب نرو...نرو...!
شهاب بی‌ توجه به او از ماشین خارج شد و به سوی در فولادین دوید، کمی‌ به اطراف کوچه نگاه کرد و با چالاکی که تا کنون از خود سراغ نداشت با هر سختی بود از دیوار بالا رفت و وارد حیاط شد.
هشت دقیقه از رفتن شهاب می‌گذشت. ناگه صدای فریاد از خانه به گوش رسید. عسل بر خود لرزید و با سختی و وحشت با پلیس تماس گرفت و وضعیت را توضیح داد...
ناگهان در خانه گشوده شد و شخصی‌ میانه اندام در حالیکه کلاه ایمنی موتور سواری بر سر داشت و بسیار مضطرب به نظر میرسید، سوار بر موتوری قرمز رنگ شد و به صورت حرکت کرد. اشک در چشمان عسل جمع شد ،بدون اینکه در‌های ماشین را قفل کند از آن پیاده شد و سردر گم وارد خانه شد.از باغی‌ بزرگ عبور کرد و به ساختمانی‌ با نمای گرانیت رسید، با احتیاط در نیمه باز ساختمان را هل داد.
چیزی را که میدید باور نداشت...حس میکرد سرش بر تنش سنگینی‌ می‌کند، دنیا دور سرش میچرخید...و دیگر هیچ چیز متوجه نشد.
وقتی‌ چشم گشود احساس کرد اتاقی‌ سفید رنگ احاطه ش کرده است کمی‌ دقت کرد و وجود مادرش را در کنار خود احساس کرد، او کجا بود؟
با همه ی نیرو گذشته را به خاطر آورد.
-مادر!...شهاب...شهاب کجاست؟...
مادر عسل با چشمانی اشکبار دخترش را آرام کرد: نگران نباش عزیزم استراحت کن.
عسل هم اشک می‌ریخت: مادر تو را به خدا جوابم را بده! برای شهاب اتفاقی‌ افتاده است؟
-نه عزیز دلم...چند اتاق آن طرف تر بستری شده.
-او زنده است؟...
مادر در میان اشک لبخند زد و گفت: معلوم است عزیزم.
عسل کمی‌ آرام گرفت: مادر ساعت چند است؟...
مادرش به ساعت خود نگاه کرد و گفت8/30 شب.
عسل در جای خود بر روی تخت نشست تازه متوجه وجود سرم در دستاش شد.
-مادر چند ساعت است که من در اینجا هستم؟...
-فکر کنم هشت ساعت بیشتر است...
-راستی‌ مادر شما باید الان سر کارت باشی‌ (مادر عسل دکتر دندان پزشک بود)
مادر دست دخترش را فشرد: عزیزم تو از همه چیز در دنیا برایم عزیزتر هستی‌.
پس از مدتی‌ دو مرد یکی‌ در لباس فرم و دیگری در لباس شخصی‌ وارد اتاق شدند.
مرد گفت:-خانم عسل سعادت؟...
عسل با چهره‌ای مشکوک گفت: بله خودم هستم.
-حالتان بهتر است؟...
-ممنون...
مرد با چشمان سرد خود به عسل نگاه کرد: من سرگرد عابدی هستم و از شما چند سوال دارم البته اگر توانایی پاسخ به آنها را داشته باشید.
عسل مدتی‌ فکر کرد: اگر کمکی‌ از دست من برآید خوشحال خواهم شد.
سرگرد عابدی سوالاتش را شروع کرد و پلیس جوان قلم و کاغذی در دست گرفت و هر از گاهی نکته‌ای را یادشت میکرد.
-شما دقیقا چه ساعتی‌ جلوی آان خانه ویلایی در جردن بودید؟..
-فکر کنم حدود ظهر بود...البته ابتدا مدتی‌ مقابل کافی‌ شاپ منتظر شدیم.
سرگرد با کنجکاوی گفت: کدام کافی‌ شاپ؟...
-کافی‌ شاپی در خیابان ولی‌ عصر...
-پس از این که با ما تماس گرفتید چه کردید؟...
عسل با هوشیاری تمام گفت: مدتی‌ قبل از تماس با شما پسری را دیدم که با شتاب از خانه خرج شد و سوار بر موتور فرار کرد.
-چگونه چهره‌ای داشت؟
-متاسفانه نتوانستم چهره ش را ببینم چون کلاه ایمنی موتور سیکلت بر سر داشت.
-خوب وقتی‌ وارد شدید چه دیدی؟...
عسل به نقطه‌ای نا‌ معلوم چشم دوخت مثل اینکه تمام اتفاقات گذشته را به وضوح در مقابل چشمانش میدید. با صدایی آهسته گفت:
-مقابل در، شیدا با چاقویی خون آلود در دست بر روی زمین نشسته بود. روسری به سر نداشت و با نگاهی‌ گنگ به نقطه‌ای خیره مانده بود مثل این که متوجه ورودم نشد چون هیچ عکس العملی از خود نشان نداد.
دقیقا پشت سرش همان پسر قوی هیکل که شهاب میگفت، نامش حمید است، بیهوش روی زمین افتاده بود، خون فراوانی‌ بر روی زمین ریخته بود، وقتی‌ سمت راست خود را نگاه کردم، شهاب بر روی زمین افتاده بود، یک لحظه فکر کردم او مرده و دیگر هیچ نفهمیدم.
-خوب از اینکه با ما همکاری داشتید متشکرم اگر نکته‌ای به ذهنتان رسید حتما ما را در جریان قرار دهید ...امیدوارم هر چه زودتر حالتان بهتر شود. فعلا خدا نگهدار...
سرگرد به همراه دستیارش از اتاق خارج شدند. عسل سکوت کرد مادرش با اندام نسبتا چاقش به سوی یخچال رفت و یک آبمیوه از آن بیرون آورد و به دست دخترش داد: بخور عزیزم...
-مادر می‌خواهم شهاب را ببینم.
-باشد عزیزم، آبمیوه ات را بخور بعد با هم می‌رویم و او را میبینیم...
عسل مقداری از آب میوه ش را خورد و گفت:-مادر؟...-چهره ای متفکر به خود گرفت‌چرا سرگرد عابدی جریان را زا شیدا نپرسید؟...من که هیچ چیز ندیدم.
مادرش کمی‌ سکوت کرد و گفت: من نمیدانم...حتما صلاح دیده اند از تو هم سوال هایی بپرسند.
عسل باز هم فکر کرد و گفت: مادر، شیدا همه چیز را میداند، اصلا خودش باعث این اتفاق بود او حتی مرا نیز دید که به کمکش رفتم پس دیگر جای سوالی‌ باقی‌ نمیماند.
-هر چه باشد تو شاهدی!...پلیس هم وظیفه ی خود را انجام میدهد.
-شاهد؟...
-عزیزم!...من که از موضوع خبر ندارم پس چرا از من سوال میکنی‌؟...
-عسل مدتی‌ سکوت کرد:مادر!...حال شیدا چطور است؟...
مادر نمیدانست جریان را بگوید یا نه:شیدا؟...
اما دیگر چیزی نگفت.
عسل آب میوه را بر روی میز کنار تختش قرار داد و با سؤ زن گفت: مادر؟...برای شیدا اتفاقی‌ افتاده؟...
چند دقیقه‌ای به همان صورت در سکوت گذشت:
-مادر نمیخواهی جواب مرا بدهی‌؟...
مادر با بی‌ میلی به دخترش چشم دوخت نفس عمیقی کشید و گفت: شیدا همه چیز را فراموش کرده است.
عسل با التماس گفت: مادر منظورت چیست؟...خواهش می‌کنم بیشتر توضیح بعده.
-دکتر‌ها می‌گویند ضربه شدید روحی‌ باعث فراموشی او شده است...به همین دلیل پلیس برای روشن شدن جریان مجبور شد از تو سوال کند.
عسل میلرزید:-یعنی‌ تا این حد؟...
-بله...او حتی نام خودش را هم به خاطر نمیاورد.
-حالا کجاست؟...
-در یکی‌ از بخش ها‌ی همین بیمارستان بستری است...
عسل در دل گفت یعنی‌ در آان خانه چه اتفاقی‌ برای شیدا افتاده که باعث شده او به چنین حال و روزی بیفتد؟...
به ناگاه گفت: مادر...می‌خواهم او را ببینم.

پایان فصل ۳   [SIZE=2]ص:34[/SIZE]

  ]]> 510993@http://www.98ia.com رمان " رعنا " 2010-01-30T23:07:04+04:30